çörəkçi

çörəkçi
is.
1. Çörək dükanı.
2. Çörək dükanında işləyən adam; çörəksatan.
3. Keçmişdə: çörək bişirib satmaqla məşğul olan adam. // Keçmişdə: başqaları üçün muzdla çörək bişirən. Axşamçağı Xavərnisənin üç bacısı, qardaşı, Kərbəlayı Xəlilin arvadı və qonşularından Tükəzban xala, çörəkçi Gülnaz cəm olub, hazırlığa başlamışdılar. T. Ş. S..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужно сделать НИР?

Look at other dictionaries:

  • çörəkyapan — sif. Çörək yapmaqla məşğul olan; çörəkbişirən, çörəkçi. <Arvadlardan> biri çörəkyapandı. Ə. Ə …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çörəksatan — bax çörəkçi 2 ci mənada …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • səngəkçi — is. Səngək bişirib satan adam, çörəkçi. Qoca dayanır, səngəkçi şagirdi bir neçə səngək büküb qocaya verir. Ə. M …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • xəbbaz — ə. çörək bişirən; çörəkçi …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • xəmir — is. 1. Unun az su və ya başqa bir maye ilə yoğurulmasından hasil olan suvaşqan kütlə. Acıtmalı xəmir. Düşbərə xəmiri. – Xəmir yeyənin fağırı olmaz. (Ata. sözü). <Rəşid:> Xəmir gəldiyinə görə çörəyi yapmaq lazım gəlir. T. Ş. S.. Xəmir… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • şatır — is. <ər.> Çörəkbişirən, çörəkyapan, çörəkçi. <Bəndalı> ustanı burada, xəmirxanada bir şatır olaraq tanımışdı. M. C.. Üzü pörtmüş şatır oxlovçunun verdiyi xəmiri əlindəki rəfətənin üstündə yayıb təndirə yapırdı. P. M …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • şatir — ə. 1) çevik; 2) qulluqda hazır olan; 3) böyük adamların qabağında gedib onlar üçün yol açan adam ə. çörəkbişirən, çörəkçi …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • xasa — sif. <ər.> Yaxşı bişmiş (qızarmış), bürüştə, əla. <Çörəkçi:> Gəl, müştəri, gəl görək, tazadır xasa çörək. . . M. S. O …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bulkaçı — is. və sif. 1. Bulka bişirən. 2. Bulka satan, çörəkçi. Bulkaçı dükanı …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • — is. 1. Bir şeyin içərisi, daxili, iç tərəfi. Əvvəl evin içi, sonra çölü. (Ata. sözü). Mağaranın içi yumşaq ağac qabıqları ilə döşənmişdi. A. Ş.. Əşrəf yavaşcadan sürünüb kola yaxınlaşdı, əli ilə kolun içini yoxladı. S. Rəh.. // Bir şeyin ortası,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”